dime que sí

Busca su mano escondida debajo de la mesa, mientras sus ojos oscuros recorren su rostro, mientras sus ojos suplican. Se oye una canción en el tocadiscos del bar. Aun discretamente, hay un murmullo constante de gente. Mientras éste se acrecienta, parece que entre ellos, callados, se para el tiempo. Ella se levanta, y le posa un dedo en la barbilla, para después girarla hacia ella, hacia sus ojos. De repente, desaparece aquella gente que hablaba sin cesar. De repente, aquella canción que se reproducía antes tímidamente parece inundar sus oídos. Desaparecen las paredes y, como almas inmortales, parecen flotar entre nubes de algodón, algodón que acariciaba cada movimiento, por mínimo que fuera. Porque, por muy pequeño que fueran, tanto por el uno o por el otro, cada uno de ellos parecía acercar cada vez más aquellos cuerpos que abandonaron a su suerte. Le susurra al oído que, si quiere, podrían bailar juntos aquel vals. No respondió nada; simplemente le agarró de la cintura y sintió cómo su aroma la inundó completamente. Se dejó llevar. Lo único que quería en aquel momento era aferrarse a él, a la vez que sentía el aire cálido que rozaba su nuca cada vez que se daba una vuelta. En aquel instante supo que sólo quería bailar con él. En aquel instante supo que la canción a medio componer por ella debía ser completada por él, para poder deslizarse en ella mientras todo su ser sentía cada pequeño movimiento en su piel.

Teorian

"Donde quiera que la ley es la que manda y los magistrados los que la obedecen, allí se ven prosperar las ciudades y abundar todos los bienes que pueden conceder los dioses; donde el magistrado manda y la ley calla y obedece, no puede esperarse sino ruina y desolación"

(Platon)

Eta esango nuke, teoria gehiegi saltzen digutela. Teorian demokrazian bizi baikara, teorian ezin baikara kexatu.

Teorian dagozkigun eta, ustez, ditugun eskubideak eskatu behar genituzke. Baina teorian, eta azpimarratu nahi dut, teorian, demokrazia da gurea.

ziur aski

behatzek bakarrik idazten dute

bulkada bailiran

bakarrik joango bailiran

barneko zerbait, agian

barneko zerbait, ziur aski

Ahazteko modukoak

Nabari ez den dardarak astintzen du gorputza.
Gogoratzen ez dituen uneek itzalez betetzen dute burua.
Eta malkoez begiak.

Malkoez begiak.

Ez zaidazu hau egin

Ez, mesedez.

Ez zaitez hurbildu.

Ez zaitut gorroto,

inondik inora ere.

Ez ezazu zalantzan jarri.

Ez zaitez hurbildu mesedez.

Niretzat gorregia baita.

Niretzat mingarriegia baita.

Ilargia, irribarrea...

Ai, irribarrea.

Ez ezazu irribarre egin, mesedez.

Bihotzez eskatzen dizut,

barren barrenetik.

Egiten duzunean, didazunean

mila pusketa txiki eta milimetrikoetan hausten bainauzu.

Haustu egiten nauzu, maitia.

Ez zaidazu bihotza lapurtu, mesedez.

Mesedez eskatzen dizut.

Arren.

Ez zaidazu esan ilargia eskuratuko zenukeela,

eskuratuko zenukeela nigatik.

Ez...

sinistu egingo dudalako.

Aspaldi da azken aldiz sinistu nuela,

eta zinez...

aspaldi da hautsi nindutela,

ilargia eskuratu zidatela.

Aspaldi da bihotza apurtu zidatenetik.

Aspaldi da gehiago maitatu nahi ez dudala erabaki nuenetik.

Aspaldi da beldur izugarriek nire horma hautsiezinak eusten dituztela.

Aspaldi da azkenekoz norbait maite dudala esan dudanetik.

Uler ezazu, arren, uler ezazu.

Uler ezazu laguntza eske ari natzaizula,

maitatzeko, sentitzeko.

Bihotzetik zuzenean hitz egiten ari natzaizu.

Orain. Momentu honetan.

Orain. Hemen nirekin zaudela,

senti zaitzakedala.

Senti zaitzakedala.

Hain da handia

Eztanda eginen duela dirudiela.

Irriak gero eta ozenago entzuten direla.

Adikzioa sortzen duela.

Beraren baitan hegan egin nahi dudala.

Ez dudala (ia) besteren beharrik.

Aukerak biderkatu egiten direla.

Begietatik sartzen den oro atsegin dudala.

Ez dudala burbuila honetatik atera nahi.

Besterik gabe, barruan sartu eta guztia harrapatzen duela.

Guztiz harrapatzen, mozkortzen, nauela.

Zerbait ziurra bada, hura uztearen beldurrak amildegira eraman ninduen.

Begiak itxi eta aurrera egin nuen; goitik behera beharrean, goitik oraindik eta gorago.

Ozeano berri bat aurkitu dut hemen.

Bustitzen nauen tanta bakoitzaz horditzen naizela.

Ez dut uretatik irten nahi.

Igeri egin nahi dut, arnasa sakon hartu eta burua ur azpian sarturik, begiak ireki.

Ongi ireki.

Urrutitik I

Badirudi erraza dela gauzak urrutitik ikustea.

Begietatik sartzen dena da guretzat balekoa, egia, bestearen egia.

Hurbilekoa eta urrunekoa baztertzen dituzten kilometroek gaindiezinezko muga osatzen dute. Burua altxa eta aurrean duguna begiratzean, ez da desertuan egarriz dagoenak ikusten duen isla faltsua besterik osatzen.

Urrutitik diot, urrutitik gerturatu naiz eta.